امروز سه شنبه 05 بهمن 1400 shadi.cloob24.com
0

تجارت فرهنگ سازمانی به عنوان نگرش ها، رفتارها، ارزش ها و ویژگی های جمعی یک سازمان خاص تعریف می شود. عبارات دیگری که متخصصان تجارت معمولاً به جای فرهنگ سازمانی استفاده می کنند. مطالعات موردی کار نشان داده است که 77 درصد از بزرگسالان هنگام درخواست فرصت های شغلی، فرهنگ سازمانی را از نزدیک در نظر می گیرند. علاوه بر این، 56٪ از شرکت کنندگان معتقدند که فرهنگ شرکت مهمتر از جبران خسارت است.

انواع فرهنگ سازمانی بر همه جنبه های یک کسب و کار، از مشارکت کارکنان گرفته تا سودآوری، تأثیر می گذارد. به این ترتیب، شرکت ها به اهمیت فرهنگ های سازمانی و ارزش بهینه سازی آنها پی می برند.

پروفسور رابرت کوین و کیم کامرون از دانشگاه میشیگان دو محقق فرهنگ کسب و کار هستند که مطالعات و تحلیل های موردی عمیقی انجام داده اند. در سال 1983، کیم کامرون و رابرت کوین ابزار ارزیابی فرهنگ سازمانی را توسعه دادند و اختراع کردند که معمولاً به آن BCAI می گویند.

کیم کامرون و رابرت کوین 39 ویژگی کارایی عملیاتی را تجزیه و تحلیل کردند و به این نتیجه رسیدند که دو قطب قابل توجه وجود دارد. قطب اول تمرکز و ادغام داخلی با توجه به غلظت و تمایز خارجی است. قطب دوم ثبات و کنترل بر انعطاف پذیری و اختیار است.

یافته های رابرت کوین و کیم کامرون به صورت بصری توسط چارچوب ارزش های رقابتی نشان داده شده است. OCAI بر 4 نوع مختلف فرهنگ شرکتی، از جمله انواع فرهنگ، تمرکز دارد.

1. فرهنگ ادوکراسی در سازمان

در چارچوب ارزش‌های رقیب، فرهنگ‌های پایبندی به عنوان انعطاف‌پذیری و اختیار، و همچنین تمرکز و تمایز خارجی طبقه‌بندی می‌شوند. فرهنگ پایبندی برای شرکت‌های صنعت فناوری و محیط‌های کاری که خلاقیت را پرورش می‌دهند ایده‌آل است

فرهنگ دموکراسی برای شرکت‌هایی با ارزش‌های اصلی که بر تدوین ایده‌های جدید و ابتکارات ریسک‌پذیر متمرکز هستند، بهترین است. فرهنگ حمایت فرهنگی است که در آن کارکنان احساس می‌کنند به کشف مفاهیم نوآورانه و نوآورانه تشویق می‌شوند.

فرهنگ پایبندی برای توسعه محصولات جدید یا ایده های جدید برای بهبود محصولات موجود ایده آل است. فرهنگ دموکراسی هم نوآوری و هم چابکی مورد نیاز برای رقابتی ماندن در بازار جهانی در حال تغییر را تقویت می کند.

2. فرهنگ طایفه ای در سازمان

در چارچوب ارزش های رقیب، فرهنگ های قبیله ای به عنوان انعطاف پذیری و اختیار و همچنین تمرکز و یکپارچگی داخلی طبقه بندی می شوند. فرهنگ قبیله به شدت به رفاقت در سازمان بین اعضای تیم بستگی دارد.

فرهنگ های قبیله ای یک گزینه عالی فرهنگ محیط کار برای شرکت هایی است که کارکنان خود را به عنوان یک نوع واحد خانواده گسترده می بینند. فرهنگ‌های قبیله‌ای، تیم‌سازی و تلاش‌های مشترک را به‌منظور تسهیل این روابط کاری بسیار نزدیک، اولویت اصلی می‌دانند.

برای فرهنگی مبتنی بر وفاداری و اعتماد، فرهنگ قبیله ای مناسب است که می تواند مزایای فوق العاده ای برای کسب و کارها و کارکنان آنها به همراه داشته باشد. مطالعات موردی نشان داده‌اند که وقتی کارکنان احساس می‌کنند بخشی از یک تیم ارزشمند هستند، مشارکت کارکنان تأثیر مثبتی دارد.

هنگامی که نرخ مشارکت کارکنان افزایش می‌یابد، بهره‌وری نیز افزایش می‌یابد که منجر به افزایش سودآوری می‌شود. به علاوه، زمانی که کارمندان احساس خوشحالی می کنند، احتمالاً نمایندگان بهتری برای خدمات مشتری خواهند بود، که به شدت به برند و شهرت یک شرکت منفعت می رساند.

3. فرهنگ سلسله مراتب در سازمان

در چارچوب ارزش های رقیب، فرهنگ های سلسله مراتبی به عنوان ثبات و کنترل و همچنین تمرکز و یکپارچگی درونی طبقه بندی می شوند. فرهنگ سلسله مراتبی شاید سنتی ترین نوع فرهنگ سازمانی باشد. در فرهنگ های سلسله مراتبی، رویه ها و فرآیندهای ایجاد شده را به عنوان اولویت اصلی در تمام عملیات تجاری در نظر می گیرند. در فرهنگ سلسله مراتبی، تصمیم گیری عمدتاً به مدیران و رهبران تجاری اختصاص دارد. ارزش های اساسی فرهنگ سلسله مراتبی، کنترل و کارایی است.

در حالی که نوع در حالی که فرهنگ ادوکراسی شامل تدوین ایده های جدید و تشویق ابتکارات ریسک پذیر است، فرهنگ های سلسله مراتبی بسیار کمتر تحمل می کنند. فرهنگ سلسله مراتبی برای شرکت هایی که ایمنی و امنیت را به عنوان مسائل اولویت دار می دانند، مناسب است.

صنایعی که از نوع فرهنگ سلسله مراتبی بهره می برند، سازمان های دولتی و سازمان های مراقبت های بهداشتی هستند. با این حال، بسیاری از مشاغل مبتنی بر خدمات مشتری نیز از فرهنگ سلسله مراتبی استفاده می کنند، از جمله رستوران های فست فود.

یک مزیت قابل توجه ارائه شده توسط نوع سلسله مراتبی فرهنگ، ثبات احتمالی سودآوری نتایج و سطوح مشارکت کارکنان است. پیامد فرهنگ سلسله مراتبی ناتوانی در انطباق سریع با تغییرات بازار و خواسته های مشتری است.

4. فرهنگ قدم زدن در شرکت

در چارچوب ارزش‌های رقیب، فرهنگ‌های بازار به عنوان ثبات و کنترل و اختیار و همچنین تمرکز و تمایز خارجی طبقه‌بندی می‌شوند. نوع فرهنگ بازار، سودآوری نتایج را اولویت اصلی خود می داند.

نکته منفی فرهنگ بازار بی تفاوتی آن نسبت به میزان مشارکت و رضایت کارکنان است. با توجه به تاکید بر عملکرد و بهره وری، بسیاری از کارکنان احساس می کنند که این نوع فرهنگ برای توسعه شخصی آنها سرمایه گذاری نمی شود.

از سوی دیگر، مزیت قابل توجه فرهنگ بازار به دلیل توجه به عملکرد و بهره وری است. بااستعدادترین کارمندان زمانی در این نوع فرهنگ احساس اعتبار می کنند که برای کار سخت خود دستمزد مناسب و فراوان دریافت کنند.

این نوع فرهنگ شرکتی توسط شرکت هایی که به دنبال کنترل هر چه بیشتر سهام بازار هستند ترجیح داده می شود. در درون سازمان، رقابت فردگرایانه در فرهنگ بازار بسیار بالاست، برخلاف سایر انواع فرهنگ ها که بر ایجاد تیم و همکاری تاکید دارند.

ارسال دیدگاه